Odpady w postaci zużytych opon w bardzo znaczący sposób obciążają środowisko naturalne. Spowodowane jest to wyjątkowo długim okresem ich rozkładu w warunkach naturalnych. Po zakończeniu eksploatacji opon, ich zagospodarowanie staje się przyczyną trudności. Wymagają one bowiem dużej powierzchni magazynowania i specjalnie przygotowanego terenu.

Ponadto zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 5 ustawy o odpadach z dnia 14 grudnia 2012 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 21) zakazane jest składowanie opon i ich części na składowiskach odpadów, z wyłączeniem opon rowerowych i opon o średnicy zewnętrznej większej niż 1400 mm.
W Polsce zużyte opony poddawane są recyklingowi materiałowemu i odzyskowi energetycznemu.

Recykling materiałowy polega na rozdrobnieniu opon. Większe ich cząstki, po dodaniu substancji zlepiających można zastosować np.: jako nawierzchnię bieżni, placów zabaw, albo przy produkcji elastycznej kostki brukowej czy wykładzin dźwiękochłonnych. Natomiast tzw. mączka gumowa dodawana jest do mieszanek, z których produkowane są dywaniki samochodowe, maty i inne.

Odzysk energetyczny polega na spalaniu opon w całości lub pociętych na mniejsze fragmenty. Otrzymane w ten sposób ciepło można wykorzystać np. w procesie wypalania klinkieru w piecach cementowych lub do wytwarzania pary w elektrociepłowniach. Zaletami takiego rozwiązania są zmniejszenie ilości emitowanego do atmosfery dwutlenku węgla i siarki, brak popiołu oraz zwiększona jakość wypalanego klinkieru.